Categorie Archieven: Ruben

Huis in Bloemendaal

Dit is mijn huisje, het ligt in het rustige en stille Bloemendaal in het noorden van het land. Het ligt dicht bij Haarlem en ongeveer anderhalf uur met het openbaar vervoer van de academie in Rotterdam. Het is een heel klein bekakt rijk dorp waar iedereen elkaar kent. Na 8 uur ’s avonds is er niets meer buiten, doodse stilte en niemand op straat.

In het dorp wonen veel rijke oude mensen die eigenlijk alleen maar leven om te zeuren. Ik woon sinds een tijdje door de weeks in Rotterdam en dat is toch wel compleet anders, maar gelukkig in het weekend nog wel terug naar Bloemendaal.

Ik word om half 6 wakker gemaakt door de haan van boer Hans. Ik kom uit mijn berg hooi in de schuur om mijzelf even lekker te wassen aan de rand van de beek. Na anderhalve kilometer onderweg kom ik eindelijk iemand tegen, helaas kan ik hem niet verstaan, aangezien hij in een ander dialect dan mij praat. We lopen samen aan om langs elkaar met zelfgemaakte zeep bij de beek te wassen. Als ik terug ben is het negen uur, nog even snel ontbijten. Ik ga even bij de koeien langs voor een lekker glas verse warme melk, dan even langs de molen voor een sneetje vers brood. Om half tien ben ik terug en spring ik achterop de kar van mijn vader, die mij naar het dichts bijzijnde plaatsje met een weg wilt brengen, drieentwintig kilometer verderop. Als ik geluk heb ben ik om drie op de academie.

Ik schrik wakker door huilend geschreeuw buiten deur van mijn caravan, het blijkt Mohammed van de buren te zijn die zijn geburkade vrouw een corrigerende tik geeft. De sigaarrokende buurvrouw komt bij het ontbijt langs om te genieten van het restant kant en klaarmaaltijd van gister. Om vijf voor half negen komt de lichtelijk gehandicapte moslima schreeuwend langs rennen om in het Arabisch te verkondigen dat er een dienst begint in de Moskee om de hoek. Om kwart voor tien ga ik nog even een kopje koude oploskoffie drinken bij het buurmeisje en haar vader, die tevens haar broer is. Gelukkig heb ik pas om tien uur les, bedenk ik me om kwart over tien. Ik ga maar eens naar de academie.