Ik schrik wakker door huilend geschreeuw buiten deur van mijn caravan, het blijkt Mohammed van de buren te zijn die zijn geburkade vrouw een corrigerende tik geeft. De sigaarrokende buurvrouw komt bij het ontbijt langs om te genieten van het restant kant en klaarmaaltijd van gister. Om vijf voor half negen komt de lichtelijk gehandicapte moslima schreeuwend langs rennen om in het Arabisch te verkondigen dat er een dienst begint in de Moskee om de hoek. Om kwart voor tien ga ik nog even een kopje koude oploskoffie drinken bij het buurmeisje en haar vader, die tevens haar broer is. Gelukkig heb ik pas om tien uur les, bedenk ik me om kwart over tien. Ik ga maar eens naar de academie.